MY ALMA MATER,LIPANA

Isang pampubliko at di kalakihang eskwelahan na may limang gusali na binubuo
naman nang humigit kumulang na limampung silid-aralan.Ito ang Felizardo
C.Lipana National High School o mas kilala sa katawagang Lipana,kung saan ito ay
matatagpuan malapit sa simbahan ng Sta. Rita Guiguinto Bulacan.

Karaniwan na sa mga eskwelahan na isunod ang ngalan nito sa mga pangyayari,bagay
o tao na naging parte ng pagkakataguyod nito.Kaya naman ang FCLNHS o Lipana ay
hango sa pangalan ni G. Felizardo C. Lipana na siyang nanguna sa pagpapatayo ng
eskwelahan na ito para sa mga magsisipag-aral sa sekundarya .

Sa simula,kilala ang Lipana bilang Felizardo C.Lipana Memorial High School
dahil na rin sa kakaunti pa lamang ang bilang ng mga estudyanteng
nagsisipag-aral ditto. Ngunit di naglaon,unti-unting nakilaa ang Lipana dahil sa
kalidad ng pagtuturo rito.Unti-unting dumagsa ang mga mag-aaral mula sa
iba’t-ibang karatig lugar,kung kaya’t sa paglipas ng ilang taon mula sa pagiging
Memorial High School ito ay naging National.

Sa ngayon,isa na ang Lipana sa mga eskwelahang lagi na’y pinagdarausan ng mga
seminar at patimpalak.Katulad ng ibang eskwelahan,aktibo rin sa pagsali sa mga
kompetisyon ang Lipana.Lagi na’y kasali ito sa EDIS 1 at 2,Division Level at
Regional.May mga pagkakataong talo at meron namang panalo.

Sa kabila ng lahat,nagkaroon din ng mga pangit na empresyon ang Lipana.Ito ay
dahil sa mga pasaway na Lipanians (tawag sa mga estudyante ng Lipana) na
naglilipana so oras ng klase.Na agad din namang naresolbahan sa tulong ng
Guidance Councelor,Punong Guro at teaching staff.

Kahit ganito ang Lipana, isa lang ang masasabi ko,IM PROUD TO BE A LIPANIAN!

-marijo-

Isang Paaralan Isang tahanan...

Tiaong National High School(TNHS) ang paaralang aking pinagtapusan.kakaiba ang aking paaralan sapagkat hindi ito matatagpuan sa barangay Tiaong na sya nitong pangalan.Bakit nga ba? May kaliitan kasi an gaming paaralan na unang nakatatag sa aming barangay.at dahil na rin sa dumaraming bilang ng mga mag-aaral kinakailangang ilipat sa mas malaking lugar ang aming paaraalan.Ngunit ng mga panahong iyon ay walang makitang lugar sa aming barangay na maaring paglipatan nito.at ang nakikita nilang lugar na tamang tamang paglipatan ay sa Brgy.Pulong Gubat.ngunit maraming magulang ang hindi sang-ayon na ilipat sa ibang barangay ang aming paaralan.kaya hinati sa dalawa an gaming paaralan upang hindi maapektuhan ang mga mag-aaral.Ang 1st year at 2nd year ay nanatili sa aming barangay at ang 3rd year at 4th year naman ay inilipat sa Brgy.Pulong Gubat.tumagal din ng isang taon ang kalagayang ito ng aming paaralan bago napagkasunduang ito’y ilipat.Ngunit mananatili pa rin ito sa dati nitong pangalan na Tiaong National High School (TNHS).

Ang paaralan ding ito ay nagsilbing pangalawang tahanan para sa akin.Nakatagpo ako ng maraming kaibigan at ng pangalawang mga magulang sa katauhan ng aking mga butihing guro.Sila ay tumayong para kong mga magulang.Sila ay nandyan hindi lang upang ako’y busugin ng kaalamang pang-akademiko kundi upang gumabay,magpayo at magsilbing inspirasyon.at sa panahong dumarating ang pagsubok sila ay lagi kong nalalapitan.Maraming magagandang alaala ang naiwan sa akin sa apat na taon kong pag-aaral dito.at dahil dito ay masasabi kong naging makulay ang aking high school life.

-jaquelyn-

Pamarawan isang Larawan....

Maraming bagay sa ating buhay ang hindi na maaring ibalik pa.Masaya man o malungkot.ito ay ating babalik tanawan na lamang sa isang litratong tila magpapaala na minsan ay sumayad sa ating buhay ang isang makabuluhang buhay na minsan ay bumuo sa ating pagkatao.Hinding hindi ko malilimutan ang paglagi ng aking buhay sa paaralang nagmistulang isang tahanan para sa amin.Ang aming mga guro na nagmistulang aming mga magulang at kami bilang magkakapatid.Ang mga ito ay aking dinanas sa maliit ngunit puno ng pag-ibig na paaralan ang Pamarawan.Ang mga guro sa paaralang ito ay hindi ikalawang magulang para sa amin,sila rin ay itinuring naming bilang tunay na magulang at bilang matalik na kaibigan.Napakadaling lapitan ng mga guro ditto.Bukas lagi ang kanilang mga palad upang alalayan ang bawat isa sa amin.

Ang mga guro din dito ay isang bayani at ang kanilang pagtuturo ay isang misyon,dahil araw-araw ay binabagtas nila ang napakahabang ilog makapagturo lamang ditto.Kung minsan ay nararanasan pa nila ang napakalaking alon sa dagat kapag may bagyo.hinding-hindi rin mawawaglit saisp ko ang mga oras na nakababad an gaming mga paa sa tubig-baha.dahil sa kalapitan sa dagat ay nagmistulang atlantika ang aming paaralan.kahit hanggang binti na ang tubig ay nagtuturo pa rin an gaming mga guro para maibahagi lang ang kanilang kaalaman sa amin.

Ang saya ng nakaraan ay mahirap ng balikan.ang apat na taong pananalagi naming sa munting tahanan ito ay kayang punan kung nasaan kami ngayon…

-wesley-

Pagbabalik Tanaw...

Buwan pa lang ang dumaan simula ng ako'y magtapos mula sa mataas na paaralang Calumpit .naalala ko pa dun ako nagsimulang matuto kung paano tumayong mag-isa,tinuruan kung paano matuto sa takbo ng panahon para maging masihasig sa buhay at para sa darating pang panahon na aming tatahakin para maging ganap na kapaki-pakinabang sa lipunan.Natatandaan ko panung ako'y nag-aaral ang mga lumang pintuan na kulay puti at brown ang palikuran na sinulatan ng iba't ibang estudtante na lubos na pinagbabawal sa aming eskwelahan ang "Vandalism".mayroon ding bagong building na itinatayo sa aming paaralan nung ako'y kasalukuyang nasa ikaapat na taon.Siyempre hindi rin mawawala dyan ang bench na ginagawang tambayan ng ibang estudyante habang oras ng break o lunch.ang school canteen punong-puno sa mga masusustansyang pagkain na inihahain,ngunit syempre hindi rin pahuhuli ang d.c o (dirty Canteen) namin.dito mas marami ang bumibili bukod sa mura na madami ka pang mabibili lalo na kung ang hanap mo ay mga acessories at mga drinks.Meron din ditong "yeks" na simpleng tindahan sa loob ng eskwelahanna na medyo nakukubli dahil sa ito'y sa kasulukan,dito mabibili ang mga P.E,t-shirts ng CAT,uniforn at bukod dito makakabili ka din dito ng school supplies at mga magagaling,mabubuti at masisipag na guro ng CNHS lalong-lalo na ang principal na nagsisislbing gabay sa kanilang mga mag-aaral.bukod pa dito,nariyan din ang commondant ng C.A.T na katuwang ng mga CAT officerspara sa pagiging magaling at tapat na paglilingkod sa paaralan .nariyan din ang "cheering competition",sports parade,volleyball competition at ang chess,meron ding mga sports na inilalaban sa ibang svhool tulad ng badminton,taekwondo at boxing.narito din makikita ang diyaryo ng eskwelahan na BANYUHAY". NGunit kamakailan lang pumunta ko sa dati kong eskwelahan nakita ko ang bagong building,ayos na at lahat ng building ay kinulayan na ng berde bukod sa "JAICA" building na may kulay na puti at gray na ipinatayo ng Japan.don ko lang nalaman na sa bawat araw na dumaan,di ko napapansin na marami na palang nagbago di lamang sakin kundi sa lahat...

-catherine-

Marcelo...Astig...!

Ang aking eskwelahan na aking pinagmulan ay ang Paaralang Marcelo H. Del Pilar National Highschool isa itong malaking paaralan pang sekondarya ditto sa Malolos Bulacan.kakaiba ito dahil sa paaralng ito ay maraming mag-aaral umaabot ang estudyante ditto sa humigit kumulang sampung libo (1o,ooo) mula 1st year hanggang 4th year.sa dami nito marami din mga seksyon na umaabot na 1-45 ‘pag 1st year,1-40 ‘pag 2nd year,1-37 ‘pag 3rd year at ‘pag 4th year naman ay 1-35.hindi pa dyan kasama ang mga piling mag-aaral na tinatawag na Science Highschool sa bawat taon na may tig-apat sa bawat year (1st year -4th year).meron din kasamang magaaral na tinatawag na SP,ito ay mga magaaral na mga kalahok sa iba’t ibang isports at meron lahat bawat isang antas nakahiwalay sila sa mga regular students.ang mga guro dito ay madami din dahil nga madami ang mga estudyante.masasabi kong kakaiba talagang eskwelahan na pinanggalingan ko dahil sa dami ng mga estudyante dito.

Kakaiba ang eskwelahan ko dahil dito lng may nagaganap na saksakan sa loob ng campus,hindi ko man nasaksihan pero ito ang kuwento ng mga pinsan ko at iba pang mga kakilala ko na may edad sa akin at doon din nagaral.”riot” kung tawagin ika nga, sa eskwelahang ito nagkalat ang mga fraternity at iba’t ibang klaseng samahan na wala talagang patutunguhan.magugulat ka na lang na meron ng nagbabanatan sa tabi mo,iyon pala ay rambol na.darating ang mga guard at syempre matitigil na dahil sa Guidance ang bagsak nila.hindi pa dyan matatapos dahil may kasunod pa na eksena iyon kung hindi hihintayin ka sa gate.may usapan sila sa “Rufina” na lang itutuloy ang labanan.Rufina,isa itong subdivision sa labas ng campus kung saan madalang pa ang mga bahay at duon ang tagpuan ng mga Fraternity pag may pulong o away sila madami din ditto mga nakatambay na estudyante na hindi pumapasok sa klase nila at doon nagiinuman at nagsisigrilyo.dito sa Rufina pag may away Barangay Tanod naman ang humuhuli sa kanila.meron bang Rufina sa ibang eskwelahan o ditto lang sa Marcelo,kakaiba talaga.

Sa Marcelo iba’t iba din kung paano magturo ang mga guro ,merong nakakatakot dahil bigla kang tatawagin,nakakaantok dahil ang hina ng boses,mabait at kung minsan nakakatawa dahil mapagbiro.meron din guro na mukhang may paka mahilig sa babae.lahat na yan ay nararanasan ko sa Marcelo iba’t ibang klaseng guro.magugulat ka na lang pasado mga grado mo kahit ito ay mababa,nakakatuwa dahil ito ay nararanasan kong lahat parte na ng aking buhay.ang masasabi ko lang wala kayo sa School ko,sobrang kakaiba,walang kasing katulad,katangi-tangi……!

-joyce ann-

Calumpit na walang kapalit......!

Paaralang aking pinakamamahal loob ng 3 taon.hindi pangkaraniwan ang aking istorya sa pagiging estudyante sa hayskul.ako ay mula sa kilalang private/catholic school sa Paco Manila mula ng ako'y magsimulang magaral hanggang sa unang taon ko sa hayskul.bilang galing sa isang private school,masasabi kong isa akong typical ngunit disiplinadong estudyante na may impluwensya na galing sa isang catholic school.doon sa aking dating school sanay ako sa environment na magkahiwalay yung babae at lalaki.i thought all these years,ganon na lang ung magiging set-up ng isang section o school.i get used to that every week or every 1st day of every month all of the students will attend a mass.pero isang desisyon ang nagpabago lahat,my parents decided na lumipat from Pandacan Manila to here sa Malolos Bulacan.malaking desisyon din un for me dahil magtra-transfer dn ako ng school at from a private/catholic school to a semi-private sa noo'y Callumpit Institute.naala ko pa nung tapak ko sa Calumpit Institute,ito ay para malaman mo ung section mo,may isang teacher ung magsasalita at isa-isa sasabihin ung pangalan ng estudyante at ung section at saan ung designated room for the schedule for the whole year.samantalang sa dati kong schoolay sa report card at the end of school year ay malalaman mo n agad ung section mo for the next school year.sa C.I.(short for Calumpit institute.)marami agad akong pagbabago at pagkakaiba na napansin at tlagang kinagulat ko ay ung magkasama ung babae at lalaki sa isang room at section,hindi tlaga ako nakapagsalita non at naisip ko na lang kailangan kong tanggapin ang ganung sistema at unti-unti magustuhan at kinalaunan ay mahalin.isa pang ikinagulat ko ay yung istraktura ng aming school na nahahati sa dalawang at nasa pagitan ng isang kalsada.dalawang buildng ang C.I ito ang Old at New Building un na ung naabutan kong tawag.for some obvious reasons,dahil cguro tinawag na Old Building dahil ito ay medyo may kalumaan na at ang New Building itinayo sapagkat ang hitsura nito ay mukhang bago at kakatayo lamang.isa pa ding kakaiba ay ang uniporme namin na checkred red at ternong whiter blouse na my ribbon.nakatawang pagmasdan dahil parang pang sapin ng lamesa ang dating at dahil sa pinatingkad na kulay red.sa paglipas ng taon ay nakasanayan ko na din ang uri ng pagtuturo at pagdidisplina ng mga guro.natatandaan ko nung ako ay nasa 2nd year,napalo ako sa kamy ng aking teacher dahil sa nasulat ako sa listahan ng mga maiingay.pigil ang aking mga luha noong panahon na iyon.napaisip ako tama ba ang ginagawa nila o sadyang un lang ang kanilang paraan para dumisiplina ng bata.pero,mas naintindihan ko ang aking guro na kaya niya un ginawa ay para makinig kami sa kaniya at upang maging matuto na maging responsable.simula noon,hindi na muli ako napalo ng aking guro.hindi lang pagdidisiplina naalala ko ang aking mga guro,syempre mas tumatak sa aking isip ang kanilang karunungan sa pagtuturo.naalala ko pa unang beses ko magkaroon ng teacher na bading at mga teacher na binibigyan namin ng nickname kagaya ng annabelle huggins at peking duck.pero sadya kong aaminin na sa pinanggalingan kong eskwelahan ay mas advanced ang mga lessons at mga pasilidad na ginagamit.sa C.I ang paggamit ng computer ay 3 estudyante kada 1 computer.iba man sa nakasanayan,hindi pa din naging dahilan para hindi ako magsikap sa pag-aaral.siyempre nariyan din ung cateen na kapag hapon ay nagiging tambayan ng mga estudyante at ang madalas naming tambayan na "circle " kung tawagin na malapit sa simbahan.nang hulin taon ko sa C.I,mas lalo na akong naging aktibo sa "buhay C.I ".nung ako'y fourth year naging kalahok ako sa volleyball team para sa aming tinatawag na "Student's Day".Maipapagmalaki ko na sa pagtatapos ng paligsahan na ito na umaabot din ng isang linggo ay nagtamo kami ng 1st runner-up at ang 4th year ay over-all champion laban sa ibang year.naala ko din nung ako'y 2nd at 3rd year ay nakasali ako sa cheering competition.isang experience na nakaktuwa at dahil doon nagkaroon ako ng maraming kaibigan.isa pang kakaiba sa C.I ay ung aming classroom nung 4th year na ang katabi ay ang principal's office at dahil nga ktabi kmi ng office ay napagalitan kami ng principal dahil sa sobrang kaingayan namin at paanong hindi ko un makakalimutan sapagkat ako ung nasa pintuan kaya un,c ma'am talga. hehehehe .

At kapag C.i ang pinag-uusapan at kapag binanggit mo sa pang-rehiyon o panglalawigan na paligsahan sa mga sports activities ay hindi kami papahuli.gaya na lamang pag lumalahok kmi sa BULPRISA,isang paligsahan sa lahat ng paaralan sa buong Bulacan,ay kami ang isa pinakamagaling at kabilang dito sa Table Tenis,Volleyball at Basketball ang aming pinagtatagumpayan.kasama na doon ang mga quiz bee,mga talumpati at dcelamation.mga bagay na dapat kong ipagmalaki sa C.I.

At sa ngayon ang Calumpit Institute ay may bagong ng pangalan at ito ang Colegio de Calumpit at mula sa isang semi Private ay naging Private school na iot ngayon na nakalugar sa Mac Arthur highway Calumpit Bulacan na dati ay sa loob ng Poblacion Calumpit Bulacan,isang pagbabago na lubos kong pinagmamalaki.

Calumpit Institute was the home for education and being educated as well.nothing can compare what C.I has taught me & by that i'm inspired in what i've been starting right now & to be sucessful in a career i know i can be excellent....!

-flo-